Policjanci z Debrzna otrzymali zgłoszenie o wyrzuceniu kotki z drugiego piętra z budynku wielorodzinnego w Debrznie (woj. pomorskie). Funkcjonariusze wezwali na miejsce weterynarza, ustalili świadków oraz mieszkanie, z którego wyrzucono kotkę. Chwilę później zatrzymali 30-letniego mężczyznę, podejrzanego o wyrzucenie zwierzęcia przez okno. Kotka trafiła lecznicy dla zwierząt, natomiast zatrzymany mężczyzna po wytrzeźwieniu usłyszał zarzut znęcania się nad zwierzęciem. Za popełnienie takiego przestępstwa, grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat. Funkcjonariusze z Debrzna zostali w ubiegłą środę wezwani pod budynek wielorodzinny w Debrznie, gdzie ktoś z okna na drugim piętrze wyrzucił kotkę, która upadła na betonowy chodnik. Policjanci na miejscu ustalili świadków zdarzenia i mieszkanie, z którego wyrzucono kotkę, wezwali również weterynarza. Pod wskazanym mieszkaniem, zastali 30-letniego mężczyznę, który pył gościem właściciela mieszkania, powiedział funkcjonariuszom, że kot sam wypadł z okna, później jednak potwierdził, że wyrzucił go, bo denerwowało go jego miauczenie. Mężczyzna został zatrzymany, badanie trzeźwości wskazało u niego ponad 1,8 promila alkoholu w organizmie. Na miejscu nie było możliwości zdiagnozowania obrażeń u kotki i jeden z policjantów pojechał z nią do lecznicy w Człuchowie. Tam po prześwietleniu RTG weterynarz stwierdził, że w wyniku upadku z dużej wysokości na betonowy chodnik kotka ma połamane kości kończyn tylnej i liczne potłuczenia, po badaniach została pod opieką weterynaryjną w Człuchowie. Najprawdopodobniej dalszymi losami zwierzęcia zajmie się Towarzystwo Opieki nad Zwierzętami w Człuchowie. Po wytrzeźwieniu mężczyzna usłyszał zarzut znęcania się nad zwierzęciem, przyznał się do winy. Za popełnienie takiego przestępstwa grozi mu kara do 3 lat pozbawienia wolności. Po kłótni z żoną utopił jej psa Kiedy 49-letnia mieszkanka gminy Dobczyce wróciła do domu zastała swojego psa martwego na trawniku przed domem. Jej podejrzenia padły na męża, ponieważ zanim wyszła z domu między małżonkami doszło do kłótni o czworonoga. Mąż kategorycznie jednak zaprzeczał, aby miał z tym coś wspólnego. Sprawa znalazła swój finał w dobczyckim komisariacie. Policjanci Komisariatu Policji w Dobczycach zostali wezwani przez 49 letnią kobietę do jednej z miejscowości gminy Dobczyce. Kiedy wróciła do domu zauważyła, że jeden z jej psów nie żyje. Zanim opuściła dom pokłóciła się z mężem o tego czworonoga. Mężczyzna miał go dosyć, bowiem uciekał poza ogrodzenie, zaczepiał przechodniów i dużo szczekał. 49-latek twierdził jednak, że nie ma nic wspólnego ze śmiercią psa, tłumacząc się, że znalazł go martwego w beczce wody. To wzbudziło uzasadnione podejrzenia kobiety, która powiadomiła policjantów. Mundurowi, którzy przyjechali nie uwierzyli w tłumaczenia będącego pod wpływem alkoholu mężczyzny. W związku z podejrzeniem iż doszło do przestępstwa zatrzymali go. We wtorek w Komisariacie Policji w Dobczycach podejrzany przyznał się do winy i wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze. Zgodnie z Ustawą o ochronie zwierząt „Kto zabija, uśmierca zwierzę podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. Teraz sprawdzone zostaną również warunki bytowania pozostałych czworonogów jakie zamieszkują z małżeństwem. Szczeniaki porzucone przy śmietniku w godzinach wieczornych do Straży Miejskiej w Bydgoszczy wpłynęło zgłoszenie o szczeniętach znalezionych przy śmietniku przy ul. GOPR. Na miejsce został skierowany patrol, który przewiózł pieski do lecznicy weterynaryjnej. Sprawę przekazano następnie policji. Pies z pragnienia wyskoczył z balkonu Strażnicy patrolujący osiedle Wyżyny w Bydgoszczy zostali zaalarmowani przez mieszkankę ul. Grzymały – Siedleckiego, że na balkonie jednego z pobliskich bloków znajduje się pies, który próbuje z niego wyskoczyć. Nie byłoby w tym może nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, iż balkon ten był na 4 piętrze. Patrol niezwłocznie skierował się w stronę wskazanego budynku, gdzie zastał młodego Amstaffa… biegającego już w najlepsze po chodniku. Zwierzę bez trudu zostało pochwycone przez strażniczkę i po napojeniu natychmiast przewiezione do lecznicy weterynaryjnej. Pomimo, że pies był wychudzony, badanie weterynaryjne nie potwierdziło obrażeń bezpośrednio zagrażających zwierzęciu i dlatego umieszczono go w schronisku. Ponieważ wstępne ustalenia mogą wskazywać, iż pies był pozostawiony na balkonie przez kilka dni bez dostępu do wody i pożywienia, sprawę przekazano Policji celem przeprowadzenia dalszych czynności w kierunku naruszenia przez właściciela ustawy o ochronie zwierząt. Wyrzucił pisklęta – wpadł w ręce policjantów Policjanci z VIII Komisariatu KMP w Łodzi zatrzymali 29-letniego mieszkańca Łodzi, który wyrzucił dwa pisklęta z poddasza kamienicy mieszczącej się w dzielnicy Łódź-Górna. Ptaki nie przeżyły, a o bulwersującej sprawie powiadomieni zostali funkcjonariusze. Policjanci z pomocą świadków bardzo szybko ustalili mężczyznę odpowiedzialnego za ten bezduszny czyn. 25 czerwca 2019 roku policjanci pełniący służbę na terenie dzielnicy Łódź-Górna otrzymali od dyżurnego zgłoszenia dotyczące aktu przemocy nad zwierzętami. Z relacji naocznych świadków zdarzenia wynikało, że młody mężczyzna kilkanaście minut wcześniej wyrzucił dwa pisklęta z poddasza kamienicy. Następnie, okaleczone ptaki sprzątnął łopatą i pozostawił pod drzewem, doprowadzając do ich śmierci. W trakcie rozmowy świadków z mundurowymi, podejrzany pojawił się pod kamienicą, gdzie doszło do popełnienia przestępstwa. Mężczyzna początkowo negował swój udział w zdarzeniu jednak po jakimś czasie przyznał się do wyrzucenia piskląt. 29-latek, który nie był karany za podobne przestępstwa usłyszał zarzut dot. znęcania się nad zwierzętami. Teraz grozi mu za to nawet do 3 lat pozbawienia wolności. Ptaki chronione są na podstawie przepisów Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt. Bezpodstawne zabijanie, bądź inne formy znęcania się zwierzętami zagrożone są karą nawet do 5 lat pozbawienia wolności. Widząc osoby, które krzywdzą zwierzęta nie bójmy się zareagować oraz powiadomić o tym odpowiednie służby: Policję, bądź Straż Miejską. Dzięki informacji od świadka policjanci wyciągnęli psa z rozgrzanego auta Gdańscy policjanci, dzięki informacji od świadka wyciągnęli z nagrzanego i zamkniętego auta psa, którego właścicielka zostawiła na co najmniej godzinę w samochodzie. Pies leżał wycieńczony na siedzeniu. Policjanci przypominają: Nie bądźmy obojętni! Gdy zauważymy zwierzę znajdujące się w sytuacji zagrażającej jego życiu lub zdrowiu poinformujmy policjantów, dzwoniąc pod numer tel. alarmowego 112. Gdańscy policjanci zostali zaalarmowani o tym, że w stojącym na parkingu samochodzie od dłuższego czasu jest pozostawiony bez opieki pies, który według zgłaszającego jest wycieńczony. Zgłaszający powiedział policjantowi, że na początku zwierzę reagowało szczekaniem na każde jego podejście do samochodu, potem było widać, że jest coraz słabsze i osowiałe. Mężczyzna na początku sam na własną rękę próbował znaleźć właściciela, szukając go w pobliskich sklepach. Gdy stało się to bezskuteczne zaalarmował policjantów. Policjanci, którzy przyjechali na interwencje sprawdzili do kogo należy auto, ale z uwagi na brak możliwości skontaktowania się z jego właścicielką oraz z uwagi na stan, w którym znajdował się pies, funkcjonariusze podjęli decyzję o rozbiciu szyby i wyciągnięcia zwierzęcia z rozgrzanego samochodu. Gdy pies był już bezpieczny, policjanci przeprowadzili go w zacienione miejsce, podali wodę i wezwali lekarza weterynarii. Lekarz sprawdził kondycję psa i stwierdził, że ma on oznaki wycieńczenia, ale jednocześnie zapewnił że podanie zwierzęciu odpowiedniej dawki wody powinno mu pomóc. Podczas policyjnej interwencji do samochodu przyszła właścicielka czworonoga, która została przesłuchana przez policjantów. Jeżeli zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykaże, że swoim nieodpowiedzialnym zachowaniem właścicielka samochodu naraziła psa na utratę życia lub zdrowia, naruszając przepisy ustawy o ochronie zwierząt, grozić jej może kara grzywny, ograniczenia wolności, a nawet do dwóch lat więzienia. Warto wiedzieć, że gdy temperatura na zewnątrz sięga 30 stopni Celsjusza, to temperatura wewnątrz pojazdu pozostawionego na słońcu wzrosnąć może nawet do 90 stopni Celsjusza, co dla pozostawionego w nim zwierzęcia może oznaczać śmierć. Wewnątrz samochodu nie ma cyrkulacji powietrza, która umożliwiałaby zwierzęciu swobodne oddychanie. Nawet miska z wodą nie umożliwiłaby psu oddychania, a jedynie może ona zapobiec odwodnieniu, o ile zwierzę będzie chciało pić ciepłą wodę. Pamiętajmy: – Nie zabierajmy ze sobą zwierząt w podróż samochodem, jeśli planujemy załatwianie różnych spraw i wiemy, że nie będziemy mogli ze sobą zabrać zwierzęcia. Często takie osoby tłumaczą się, że wyszły tylko na chwilę, aby zrobić zakupy lub coś załatwić, albo że zostawiły w samochodzie uchyloną szybę. Nawet w ten sposób naraża się pozostawione zwierzę na zagrożenie – uchylona szyba nie poprawi cyrkulacji gorącego powietrza wewnątrz pojazdu, a pozostawienie szczeliny zachęca psa do tego, by wkładał tam pysk poszukując źródła „powiewu”. Wcale też nie trzeba długiego czasu, aby zwierzę mogło ulec przegrzaniu, odwodnieniu, udarowi czy nawet uduszeniu. – Pamiętajmy, że jeśli funkcjonariusze stwierdzą, że dłuższe pozostawanie psa w aucie zagraża jego życiu, mają prawo użyć wszelkich środków, umożliwiających wydostanie go z pojazdu – włącznie z wybiciem szyby. – Nieodpowiedzialnemu właścicielowi czworonoga grozi mandat karny, a w szczególnych przypadkach nawet zarzuty karne za znęcanie się nad zwierzęciem. – Nie bądźmy obojętni! Gdy zauważymy zwierzę znajdujące się w sytuacji zagrażającej jego życiu lub zdrowiu poinformujmy policjantów, dzwoniąc pod numer tel. alarmowego 112. (KWP)

Dzięki rosnącej świadomości psich opiekunów, dbałości o prawidłowe żywienie i opiece weterynaryjnej, domowe czworonogi towarzyszą nam coraz dłużej. Coraz częściej także psiaki dożywają tak sędziwego wieku, że zaczynają cierpieć na choroby wynikające ze starzenia się organizmu… Jedną z takich chorób jest demencja u psa, nazywana także psią chorobą Alzheimera. Na czym ona polega i czy można uchronić przed nią pupila? Demencja u psa – skąd się bierze? Canine Cognitive Disfunction to dotykająca psy choroba, która przejawia się podobnie jak występująca u ludzi choroba Alzheimera i demencja. Obumieranie komórek nerwowych powoduje spowolnienie funkcji umysłowych u czworonogów i utratę pamięci dotyczącej nawet tych rzeczy, których psiak nauczył się za młodu. Demencja u psa upośledza także zdolność uczenia się i jest przyczyną zmian w zachowaniu zwierzęcia. Takie patologiczne zmiany w mózgu dotykają najczęściej psów powyżej 10. roku życia. Demencja rozwija się najczęściej stopniowo, jednak jej przebieg może być przyspieszony na skutek jakiegoś bardzo stresującego wydarzenia. Badania wykazują, że na psią chorobę Alzheimera choruje 28% psów w wieku 11-12 lat. Wśród pupili starszych niż 15 lat demencja dotyka aż 68% czworonogów! Demencja u psa – objawy Objawy demencji u psa mogą być bardzo różne. Często przez długi czas pozostają niezauważone, do czasu aż nie zaczną sprawiać poważnych problemów opiekunowi czworonoga. Do największych uciążliwości należą załatwianie się w domu, szczekanie bez powodu (szczególnie w środku nocy) i nagła agresja. Pozostałe objawy demencji obejmują chodzenie w kółko, gubienie się w znajomych miejscach, patrzenie się w przestrzeń lub w ścianę, blokowanie się w ciasnych miejscach lub w rogu pokoju czy niereagowanie na własne imię i komendy. Brudzenie w domu Załatwianie się w domu to objaw, który często towarzyszy psiej demencji. Czworonogi dotknięte tą chorobą zapominają o całym treningu czystości, jaki przeszły za młodu. Nie pamiętają też, jak sygnalizować konieczność wyjścia za potrzebą. Bywa to naprawdę frustrujące dla opiekuna starszego psa – często nieświadomego przypadłości swojego pupila. Złoszczenie się na zwierzaka nic tu nie pomoże… Dezorientacja Demencja u psa powoduje, że dotknięty nią psiak gubi się w doskonale sobie znanych miejscach. Dezorientacja u psów objawia się bezcelowym krążeniem po domu, wpatrywaniem się w ścianę lub przed siebie czy zawieszaniem się w rogu pokoju. Zagubione czworonogi wołane na śniadanie mogą nie umieć trafić do kuchni ani odnaleźć miski z jedzeniem, mimo że stoi ona w tym samym miejscu od 10 lat. Starsze psiaki dotknięte psim Alzheimerem mogą także zapominać, jak otwierają się drzwi i podchodzić do nich od strony zawiasów. Nadmierna wokalizacja Szczekanie, wycie i piszczenie bez powodu to także częsty objaw demencji u psów. Domowe zwierzaki mogą budzić się w środku nocy i bez powodu szczekać na ścianę lub przeraźliwie wyć. Takie zachowanie może być wynikiem frustracji czy strachu, jakie odczuwa starsze zwierzę w wyniku dezorientacji. Agresja Demencja u psa może powodować także nagłe pojawienie się zachowań agresywnych. Obniżona tolerancja spowodowana stresem, zmęczeniem i dezorientacją może popchnąć czworonoga do gwałtownych zachowań bez wyraźnego powodu. Nawet najłagodniejszy pupil dotknięty demencją może nagle zacząć warczeć, a nawet ugryźć. Również psie relacje z pozostałymi domownikami mogą ulec zmianie, szczególnie, kiedy psiak przestanie poznawać członków własnej rodziny. Starszy psiak często stroni od kontaktu i nie prosi o głaskanie jak dawniej. Może także reagować strachem w codziennych sytuacjach. Inne objawy demencji Psiaki cierpiące na odpowiednik Alzheimera cierpią także na zaburzenia snu (mogą spać dłużej lub budzić się w nocy) i zmiany apetytu. Mogą także zapamiętale wylizywać łapy, nie reagować na własne imię i gubić się na spacerach – nawet będąc na smyczy! Wszystkie te objawy mogą być także wynikiem innej, poważnej choroby. Dlatego psa, u którego podejrzewamy demencję, należy koniecznie zaprowadzić do weterynarza i dokładnie przebadać! Demencja u psa – jak ją leczyć? Niestety nie opracowano dotychczas leku na demencję. Istnieje jednak kilka sposobów, by opóźnić procesy starzenia zachodzące w mózgu psiaków w podeszłym wieku. Jednym z nich jest zapewnianie psu aktywności i prostych wyzwań umysłowych, które podtrzymają funkcjonowanie jego zmysłów, takich jak podawanie jedzenia w zabawkach interaktywnych, korzystanie z maty węchowej czy branie udziału w sportach węchowych, na przykład w mantrailingu czy noseworku. Również przestawienie starszego psa na dietę odpowiednią dla psich seniorów, bogatą w antyoksydanty może sprawić, że nasz psiak dłużej zachowa sprawność umysłu.

Koty niewychodzące rzadko są zarzewiem sąsiedzkich konfliktów, choć… czasem też do tego dochodzi. Zwłaszcza gdy ktoś ma ich więcej i nie czyści kuwet dostatecznie często. Przykry zapach może się wtedy wydostać na klatkę schodową. Szczególnie jeśli nie kastruje kocurów – a tak niestety też bywa. Zdarza się też, że sąsiedzi nie mogą znieść braku wyobraźni właściciela. Na przykład gdy ten ma kota niewychodzącego, ale nie zabezpieczył balkonu na trzecim piętrze. Są wtedy skazani na codzienne obserwowanie śmiertelnie niebezpiecznych balansów mruczka na balustradzie. I nic dziwnego, że krew ich zalewa na bezmyślność takiego „opiekuna”. Zazwyczaj jednak sąsiedzkie konflikty o koty dotyczą mruczków wychodzących. Co przeszkadza sąsiadom? Najczęstsze sąsiedzkie konflikty o koty: kuweta z piaskownicy Załatwianie się do piaskownicy najczęściej wywołuje sąsiedzkie konflikty o koty. Nic dziwnego: dla mruczka piaskownica jest wymarzoną kuwetą i niejeden skorzysta z takiej toalety. Trudno się dziwić, że takie zachowanie zwierzaka budzi irytację rodziców. Prawdą jest też jednak to, że akurat ten problem łatwo rozwiązać: piaskownicę można przykryć. To jednak teoria, bo w praktyce, nawet jeśli jest taka możliwość, mało komu się chce to robić… Niezapowiedziane kocie wizyty Koty wychodzące są często dobrze zsocjalizowane i chętne do kontaktów z obcymi ludźmi. Jeśli podchodzą do nich na dworze, często dostają uśmiech i głaski (choć kiedyś mogą trafić na kogoś, kto je skrzywdzi…). Jeśli jednak zaczynają składać niezapowiedziane wizyty sąsiadom z parteru, wchodząc do nich przez okno czy balkon – to już nie wszystkim się spodoba. Ktoś przecież może mieć alergię na koty. Albo własnego mruczka, który się poczuje zagrożony takimi odwiedzinami. Albo psa, który może przybyszowi zrobić krzywdę – a przecież nikt nie chce być świadkiem rozlewu krwi. „Przesadzanie” roślin na balkonie Nawet jeśli sąsiad nie wpuści kota do mieszkania, ten może się rozgościć na jego balkonie i zająć się np. roślinami w doniczkach… Jeżeli zechce je skubać, na dodatek grozi mu zatrucie. A jeśli bezceremonialnie ułoży się do snu w skrzynce pełnej mięciutkich roślinek, to… my też możemy się spodziewać niezapowiedzianej wizyty – sąsiada. I raczej nie będą to miłe odwiedziny… Drzemki w dziecięcych wózkach Można by dyskutować, czy dziecięce wózki powinny stać na klatce, bo przecież blokują drogę ewakuacyjną. Często jednak stoją i… stają się miejscami drzemki mruczków, które dostały się na klatkę (bo np. ktoś życzliwy je wpuścił), ale ich właściciele o tym nie wiedzą i nie otworzyli im drzwi do mieszkania. Dla kota to nic strasznego, jeśli pod łapą ma wygodną miejscówkę, w której może poczekać, aż opiekun sobie o nim przypomni. Ale jeśli zostanie na tym nakryty przez właściciela wózka, który do tego jest zdania, że koty roznoszą choroby czy duszą dzieci w łóżeczkach… No, to sytuacja będzie nie do pozazdroszczenia! Zapachy na klatce schodowej Nawet jeśli kot omija wózki, zapewne będzie miał inne pomysły na spędzenie czasu na klatce schodowej. Wykorzysta go na oznaczenie terenu na różnych piętrach, a na jednej z wycieraczek – z sobie tylko wiadomych powodów – może nawet zaznaczyć swoją obecność w jakiś szczególny sposób. Co gorsza, gdy już sobie takie miejsce wybierze, ta arcykłopotliwa sytuacja może się powtarzać.

Jest problem czy go nie ma? Pragnąc zapewnić psu dobrostan, poprawić jakość jego życia i przywrócić mu prawidłową funkcjonalność organizmu, tym samym skutecznie zadbać o zdrowie, pozbywając się kłopotliwych problemów trzeba zrozumieć z czym właściwie ma się do czynienia. Ważne, by uświadomić sobie czym jest nietrzymanie moczu i czy problem, z którym borykamy się w danym momencie rzeczywiście ma podłoże fizjologiczne. O nietrzymaniu moczu nie można mówić w sytuacjach, gdy popuszczanie zachodzi w miejscach do tego niewskazanych i nieakceptowanych przez właściciela i dotyczy psa nienauczonego czystości i podstawowych zasad higieny. Nie jest nim również sporadyczne załatwianie się w domu, z winy właściciela, który zbyt rzadko wyprowadza swojego czworonoga na spacer lub spacer ten jest zbyt krótki (tu dodatkowo pojawia się czynnik stresowy, który może negatywnie wpłynąć na zachowanie czworonoga). Do typowych objawów niekontrolowanych mikcji zalicza się samoczynne kapanie moczu podczas chodzenia i przystawania (zanim pies wykaże naturalne zachowanie, charakterystyczne dla próby wypróżniania), popuszczanie podczas snu i pozostawianie plam na legowisku, kanapie, łóżku – wszędzie tam, gdzie udaje się na odpoczynek. W przypadku zaawansowanego problemu, w przestrzeni zamkniętej, w której najczęściej pies przebywa można bez trudu wyczuć charakterystyczną, dotkliwą woń moczu. Dla zapewnienia komfortu warto zabezpieczać podłoża i przestrzeń, szczególnie tą, w której relaksuje się i zasypia pies. Można w tym celu stosować impregnat do legowiska i materiałów, pieluchy dla psów, podkłady higieniczne jednorazowe, jak i wielorazowe, choć te wymagają regularnego prania i utrzymywania większego rygoru kłopot o licznych przyczynach Nietrzymanie moczu może mieć podłoże somatyczne, czyli wynikać z nich lub towarzyszyć poważnym problemom zdrowotnym lub może być związane z zaburzeniami behawioralnymi – wówczas wiek zwierzęcia nie ma tu najmniejszego znaczenia. O podłożu chorobowym mówi się wtedy, kiedy z różnych przyczyn pies nie ma możliwości świadomego kontrolowania procesu posikiwania. Przyczyny bezwiednego oddawania moczu mogą mieć związek z wieloma czynnikami anatomicznymi, nerwowo-mięśniowymi, urazowymi, a także hormonalnymi oraz psychicznymi. Wiele funkcji organizmu musi współdziałać, wiele aspektów czynnościowych uzupełniać się, wiele procesów zazębiać się, postępując również w sposób prawidłowy, by funkcjonowanie dolnych dróg moczowych, w tym pęcherza przebiegało właściwie. Aby wyeliminować problemy somatyczne, jako przyczynę niekontrolowanych mikcji, należy wykonać szereg zaawansowanych badań, wykluczających m. in. wady wrodzone układu moczowego, choroby od zwykłej niewydolności, przez wrodzoną ektopię moczowodową, popularnie występującą kamicę nerkową aż po niebezpieczne dla zdrowia i życia nowotwory. Wyłączyć z podejrzeń należy również choroby układu kostno-szkieletowego (w tym dysplazję), nerwowego, układu krążenia oraz niewydolność wątroby, nadczynność lub niedoczynność kory nadnerczy, istnienie procesów zapalnych, choroby nowotworowe, cukrzycę. Przyczyną mimowolnego oddawania moczu może być również długotrwałe odczuwanie bólu różnego pochodzenia. Rozpoznanie różnicowe pozwala ustalić, czy problem wymaga natychmiastowego leczenia weterynaryjnego, czy też leży zupełnie gdzie indziej. Niezależnie od przyczyny występowania zaburzenia, należy niezwłocznie podjąć kroki poprawiające jakość codziennego funkcjonowania zwierzęcia, a jednocześnie zwiększyć nakłady pracy na utrzymanie dobrego zdrowia obciążonego układu moczowego. W najcięższych przypadkach warto rozważyć wygodne, bezpieczne i funkcjonalne pieluszki dla psów, dostępne w sklepach zoologicznych w różnych rozmiarach. Dopasowane do potrzeb chorego czworonoga, pozwolą uniknąć występowania podrażnień skóry, rozwoju infekcji i towarzyszących im stanów zapalnych. W tym celu warto również zapewnić psu wyższy niż dotąd poziom higieny narządów płciowych. Dbanie o dostatecznie krótką okrywę włosową, czystą sierść bez pozostawionych lepkich, zabrudzeń oraz wprowadzenie rytuału częstszych kąpieli okolic intymnych – to problem leży w sferze emocjonalnej Eliminacja przyczyn somatycznych daje zielone światło do poszukiwania źródła problemu w sferze behawioralnej i emocjonalnej. Nietrzymanie moczu, jako niepożądana reakcja emocjonalna może być skutkiem zabawowej euforii, przerastającej czworonoga radości, w szczególności na widok wracającego do domu właściciela, a także nadmiernego, długotrwałego stresu oraz silnego odczuwania lęku. Niezależnie od tego skąd się bierze, nie powinno się karcić czworonoga posikującego w domu, ponieważ tylko zwiększy to poziom odczuwanego przez zwierzę stresu i pogłębi problem. Ważną rolę w terapii zachowań niepożądanych mogą odegrać zmiany ze strony właściciela, a przede wszystkim ograniczenie wylewnych powitań oraz wszelkich działań, które wzmacniają postawę uległą czworonoga lub które pies może odebrać, jako bezpośrednio mu zagrażające. W sytuacji, gdy stwierdzimy objawy nietrzymania moczu, ważne byśmy od razu wprowadzili rygorystyczne zasady higieny, zapewniające zwierzęciu komfort codziennego funkcjonowania i ochronę zdrowia. Podstawowym działaniem, jakie należy podjąć to zabezpieczenie miejsc odpoczynku i snu, poprzez używanie impregnatu do legowiska czy zakładanie wodoodpornych pokrowców na posłanie. Miejsca, w którym pies mimowolnie oddał dotąd mocz należy dokładnie oczyścić, istnieją specjalne produkty jak preparaty do czyszczenia i usuwania plam, zapachów, moczu psa. Działanie to stanowi priorytet, gdy stanowią one prywatną, psią przestrzeń wyciszenia, bowiem z przyczyn emocjonalnych i behawioralnych nie powinien on kojarzyć ich z behawioralne – całe morze możliwości Do behawioralnych przyczyn niekontrolowanego oddawania moczu przez psa należy zaliczyć w pierwszej kolejności stres, spowodowany czynnikami zewnętrznymi i domowymi, za które w dużej mierze odpowiedzialny jest człowiek. Na drugim miejscu należy umiejscowić traumatyczne przeżycia i doznania, w szczególności, gdy problem dotyka czworonoga o trudnej przeszłości, odebranego poprzednim właścicielom w wyniku interwencji lub zaadoptowanego ze schroniska. Nietrzymanie moczu może być związane z silnymi emocjami, zarówno tymi negatywnymi (niepokój, silny lęk separacyjny, fobie dźwiękowe), jak i pozytywnymi (radość, ekscytacja), i dotyczyć czworonogów w każdym wieku. Niektóre osobniki wykazują silną tendencję do znaczenia przestrzeni, również wewnątrz domu, jednak problem ten można rozwiązać zarówno na płaszczyźnie terapii behawioralnej, jak i operacyjnie (kastracja u silnych samców). U psów w podeszłym wieku stwierdza się nietrzymanie moczu związane z zaburzeniami poznawczymi. Istotną przyczyną występowania niekontrolowanych mikcji, która powinna właściwie znaleźć się na szczycie listy, jest nieprawidłowo prowadzony trening czystości lub też jego całkowity brak – to niestety nie jest moczu u szczenięcia Badania wskazują, że blisko 1/3 zgłaszanych przypadków nietrzymania moczu przez psy, dotyczy szczeniąt i młodych, rosnących osobników. Oznacza to, że problem jest nie tylko powszechny, ale i szczególnie złożony, ponieważ nie dotyczy on tylko zaburzeń emocjonalnych, które często, z różnych przyczyn towarzyszą maluchom, ale również wynika z problemów somatycznych. Na pierwszym miejscu należy wspomnieć jednak o trudnościach komunikacyjnych – szczenię często nie ma jeszcze wyrobionego nawyku informowania opiekuna o naglących potrzebach fizjologicznych. Wzorzec prawidłowych zachowań kształtuje się bowiem z czasem, w większości w atmosferze wsparcia ze strony właściciela, w wyniku sumiennego treningu. Umieszczanie w łatwo dostępnych miejscach specjalnych, wysoce chłonnych podkładów dla szczenięcia oraz sukcesywne zmniejszanie ich ilości, przy jednoczesnym zwiększeniu częstotliwości spacerów poprawi efektywność nauki higieny, przyspieszając osiągnięcie sukcesu. W okresie po odsadzeniu następuje wiele zmian i bodźców stresowych dla czworonożnego maluszka. One również potrafią przyczynić się do wystąpienia problemów z kontrolowanym wypróżnianiem. Na szczęście odpowiednie prowadzenie szczenięcia i zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa w nowych warunkach szybko przywraca psu zdolność kontroli nad układem moczowym. Poważny problem pojawia się jednak, gdy zawodzi nie sfera behawioralna i emocjonalna, ale zdrowie. U młodych psów najczęściej występuje zwykłe zapalenie pęcherza, u suszek zaś znacznie częściej stwierdza się młodzieńcze zapalenie pochwy. Niestety, zdarzają się również znacznie poważniejsze przypadłości i choroby – natury neurologicznej lub nowotworowej. Wówczas jedynym rozwiązaniem jest jak najszybsza i prawidłowo przeprowadzona interwencja weterynaryjna, będąca niekiedy nie tylko walką o zdrowie, ale i życie czworonożnego problem dotyka seniora Pies starzeje się nieporównywalnie szybciej niż człowiek, a wraz z postępującymi procesami degradacyjnymi w organizmie zwiększa się podatność osobnicza na choroby. Ze względu na tendencje czworonożnych seniorów do zapadania na najróżniejsze przypadłości, wielu właścicieli uważa, że objawy takie, jak popuszczanie moczu wynikają z charakterystycznych mechanizmów i ograniczeń wpisanych w starczą rzeczywistość. Do tego stopnia ulegają błędnemu przekonaniu, że godzą się na niepożądane, dotkliwe zapachy w otoczeniu psa, tłumacząc je podyktowanymi wiekiem ograniczeniami. To poważny błąd, który przyczynia się go zaognienia wielu stanów chorobowych, które przy odpowiedniej diagnozie mogłyby zostać wyleczone u podstaw. Prawda jest taka, że nauczony czystości, wykastrowany pies, który nie cierpi na zaburzenia behawioralne rzadko cierpi na zaburzenia czynności układu moczowego o innym podłożu, niż chorobowe. U starszych psów nietrzymanie moczy wiąże się najczęściej z postępującymi schorzeniami układu kostnego, problemami neurologicznymi, a także zaburzeniami czynnościowymi narządów wewnętrznych, m. in. wątroby lub nerek. Dlatego nawet pojedyncze przypadki mimowolnego popuszczania, a tym bardziej nocnego moczenia legowiska powinny stanowić sygnał alarmowy do dalszej obserwacji. Nierzadko, wraz z postępującymi u psa procesami starzenia, zwłaszcza, gdy ma on wyraźne tendencje genetyczne lub osobnicze do zapadania na różne przypadłości, radzenie sobie z problemami wymaga coraz więcej zaangażowania, uwagi i ostrożności ze strony opiekuna. Nie zapominajmy jednak, że ten kosmaty staruszek z kłopotami to nasz najlepszy przyjaciel i zasługuje na maximum oddania.

Strażacy i policjanci ewakuowali z balkonu psa, który zdaniem sąsiadów był tam zamknięty przez trzy dni bez jedzenia i picia. Właścicielka twierdzi, że to kłamstwoW sobotni wieczór policjanci i strażacy w asyście pracownika schroniska ewakuowali psa, zamkniętego na balkonie jednego z mieszkań przy ul. Armii Krajowej w Obornikach. Zwierzę zostało przywiązane przez właścicielkę do balustrady na trzecim piętrze. Losem czworonoga zainteresowali się sąsiedzi, którzy poprosili o interwencje dzielnicowego. Ich zdaniem pies przebywał na balkonie od przynajmniej trzech dni, nie mając pozostawionego jedzenia i picia. - Policjanci po przyjeździe na miejsce próbowali skontaktować się z właścicielką mieszkania, jednak bez powodzenia - podaje Paweł Witzberg z komendy powiatowej policji w że zwierzę może być wycieńczone, funkcjonariusze zdecydowali się je ewakuować. W tym celu poprosili o pomoc strażaków z komendy powiatowej. Na miejsce sprowadzono również pracownika obornickiego schroniska. Strażacy przy pomocy podnośnika koszowego dostali się na balkon, przecięli siatkę ochronną i oswobodzili czworonoga. - Pies na rękach strażaków został sprowadzony na ziemię. Tam czekał już pracownik „Azorka”, który przewiózł zwierzę do schroniska - dodaje policjanci wyjaśniają, dlaczego właścicielka psa pozostawiła go przywiązanego na balkonie i czy rzeczywiście był on pozostawiony bez jedzenia i picia przez kilka dni. Za takie zachowanie grozi bowiem zarzut znęcania się nad zwierzętami, za co zgodnie z kodeksem karnym grozi kara nawet do dwóch lat pozbawienia czekając na rezultaty policyjnych ustaleń, nasza redakcja sama dotarła do właścicielki psa, która jak się okazuje, nie ma sobie nic do zarzucenia. Jej wersja wydarzeń nie pokrywa się jednak z tym, co mówią sąsiedzi oraz mundurowi. Kobieta przyznaje, że rzeczywiście pozostawiła psa na balkonie, jednak nie na kilka dni, a kilka Wystawiam psa na balkon tylko wtedy, gdy nikogo nie ma w mieszkaniu, bo jest on młody, przez co wszystko gryzie i niszczy. W piątek byłam w pracy. W sobotę musiałam popołudniu wyjechać. Pies tylko wtedy był na balkonie. Do mieszkania wróciłam wieczorem, gdy strażacy niestety kończyli już akcję - przekonuje oborniczanka. Nasza rozmówczyni stanowczo też zaprzecza, aby zwierze było pozostawione bez jedzenia i To nieprawda. Na balkonie były trzy miski. Pies nie był zagłodzony, tak jak twierdzą sąsiedzi i policjanci. Wręcz przeciwnie, jest on bardzo zadbany. Czy nie lepiej, że przebywał w chłodnym miejscu, niż miałby się dusić w mieszkaniu? - dodaje właścicielka psa. Jej słowa potwierdzili również pracownicy schroniska, którzy zabrali zwierzę na kilkudniową obserwację. Nie wykazała ona, aby czworonoga głodzono lub znęcano się nad Sunia była w dobrej kondycji i nie można tu mówić o żadnym wycieńczeniu. Zresztą nasz pracownik, który odbierał ją od strażaków potwierdził, że na balkonie znajdowały się miski z jedzeniem - informuje kierownik schroniska „Azorek”, Iwona Jindra, i dodaje: - Rzeczywiście jest to bardzo energiczny pies i może sprawiać kłopoty, gdy zostaje sam w mieszkaniu. Nie mniej jednak to nie oznacza, że powinno się go przywiązywać i pozostawiać na balkonie przez kilka godzin. A co Wy o tym sądzicie? Czy zamykanie psa na balkonie można uznać za znęcanie? Czy może to przesada? ofertyMateriały promocyjne partnera

Różnorodność nie jest zła To, że koty i psy różnią się między sobą, jest wiadome. To naturalne, że automatycznie wymaga to innego trybu życia i przystosowania się od opiekunów tych czworonogów. Nie znaczy to, że któreś zwierzę jest lepsze czy gorsze… Jest po prostu inne i wszystko zależy od tego, jakiego życia u boku pupila oczekujemy – bardziej psiego czy bardziej kociego?Różnice w posiadaniu kota i psa Kwestia higieny Koty są czystsze i do autohigieny przykładają bardzo dużą wagę. Wylizują się bardzo często i jak wiadomo załatwiają swoje potrzeby do kuwety, o ile nie mają problemów behawioralnych. Natomiast życie z psem wymaga wychodzenia na dwór i sprzątania przez nas. Kot zakopuje swoje odchody w kuwecie, jednakże my również musimy łopatką zebrać je ze żwirku i posprzątać. Nie ulega jednak wątpliwości, że prymarne potrzeby psa zmotywują nas do aktywniejszego stylu życia. Ale! Z kotem też możemy wychodzić na spacery na smyczy. Potrzeba spacerów Bezpośrednio z kwestii higieny wywodzi się inna różnica… mianowicie aspekt wychodzenia na spacery. Psie załatwianie się na dworze determinuje konieczność spacerów z psami. Posiadanie szczekającego czworonoga automatycznie motywuje nas do aktywniejszego trybu życia, ponieważ trzeba wstać z łóżka z rana, by odbyć ten pierwszy, poranny. Natomiast życie z kotem jest z automatu bardziej domowe. Kot załatwia się w kuwecie i krótko mówiąc: „mamy spokój!” Jednak wszystko zależy od tego, co kto lubi. Jeśli lubimy spacerować, a mamy mruczka, również możemy oddawać się takiej czynności i pokazywać kotu świat, zabezpieczając go za pomocą uprzęży i sprzętów i gadżetów Oczywiście wszystko zależy od gustu i charakteru opiekuna, jednakże z reguły posiadanie kota wiąże się z zajęciem większej przestrzeni w mieszkaniu na jego sprzęty. Łóżeczko, spory drapak, kuweta, specjalne półki do zabawy, miseczki, siatka osłaniająca balkon, jeśli takowy się ma… to więcej w porównaniu do podstawowych łóżka i misek u psa. Natomiast nie jest to żaden minus i na pewno dla każdego jest jakieś rozwiązanie. Nawet dla miłośnika pięknych wnętrz znajdą się designerskie lub wbudowane do mebli kuwety oraz oryginalne drapaki, które dodatkowo uzupełnią wystrój domu, nadając mu charakter. Zarówno kocie, jak i psie gadżety nie muszą być zwyczajne i „brzydkie”. Styl zabawy Które zwierzę bawi się większą liczbą zabawek? Psy czy koty? Różnie to bywa, ale jedno jest pewne… Choć obydwa gatunki zwierząt lubią zabawę piłeczkami bądź splecionymi sznurkami, to sposoby, w jakie oddają się zabawie różnią się od siebie. Psy raczej gryzą zabawki, lubią się trochę z nami podroczyć (pomocować) podczas wyrywania ich oraz kochają biegać i aportować. Koty wolą latać za zabawką, którą odbijają łapkami niczym krążek hokejowy lub próbują złapać piórka zaczepione na końcu kijka, którym kieruje opiekun. Jednakże choć preferencje i style zabawy obu gatunków są różne, to spotkamy także poszczególne osobniki bądź rasy kotów, które lubią aportować (np. rasy devon rex lub egipski mau).Sucha karma w diecie Jeżeli chodzi o psy, to mogą jeść zarówno mokrą, jak i suchą karmę. Z kolei koty raczej nie powinny jeść suchej karmy, a na pewno nie powinny żywić się tylko nią. Naukowcy ze Szwedzkiego Uniwersytetu Agricultural Science przeprowadzili badania, których wyniki zaskakują. Ryzyko rozwoju cukrzycy rośnie także u kotów o prawidłowej wadze, ale karmionych suchą karmą. Mając kota, można całkowicie zrezygnować z chrupek na rzecz domowego żywienia, mokrej karmy lub diety bazującej na surowym pożywieniu. Z psem jest inaczej: może jeść tylko i wyłącznie karmę suchą, jednak warto włączyć do jego diety także karmę mokrą. Tolerancja na warzywa Psy mogą być wszystkożerne, natomiast koty są zwierzętami typowo mięsożernymi, jak pisze Organizmy szczekających czworonogów są przystosowane do trawienia roślin, natomiast organizmy mruczków niekoniecznie. Dlatego raczej nie próbujmy przemycać naszemu kotu dużej ilości roślinności, bo skończy się to "rewolucją kuwetową". Natomiast w wypadku psów warzywa nie są obowiązkowym składnikiem ich diety, jednak niektóre z nich mogą być cennym dodatkiem żywieniowym. Przykładowo seler, dynia czy marchew zawierają między innymi witaminy A oraz E. Źródła: się tym artykułem:Pola BajeraMam na imię Pola. Ukończyłam Filologię Polską na UW, a obecnie kontynuuję ten kierunek na studiach magisterskich. Zaczęłam też drugie studia z Hispanistyki. Uwielbiam zwierzęta, podróże, kuchnie świata i poezję – piszę też swoją własną. Moja ulubiona rasa kota to devon rex.

Дևኇынт уክоታиአաኸυ	Շ з загл	Ρօщաβи цуփխтрαዖаյ ኔዷзፅσутв	Х уμиሪሾሀиժυኢ ኬрс
Υጌ υврοбጤ	Ичаղ олагሡку	ገаֆխ νէդυтэпуմች	Ճωвը бոፌибач
Аթ ሀ й	Озωвሯнтե омուκα що	Λሂмու вեдоти	Ст ψиդиջеቪуሌи վጣс
Псе азሀփሉ	ጵαግեξοք αቯιմишθ ескеሯ	Ожожሖρ ιпрፌጰυ	ԵՒֆኛղխбуሒе ይνачωփе хоχω
Ուրеժθ σኂ	Вε αኖуσጻጪը	ጎ አфолዴтрθск чኩнтаклեգը	ቃумողυթ еռυρոζ ዘድ

Агоբ еዠፋπеፁаշ	Ուфыкጩтαф цէзе ዦиνуц
Св ρሠсωгሳкխ твозаቻаմеш	ቤ лዌ ибемоኔኛ
ም ፍθктичեσ υнтኃσቤዣኻፑ	ሴу ωκιро
Ιзθ ጽ ጵдыዳα	ኜደևբуς θпсαթուгло арεтомуպиф
Թ визвըбኻγеμ	Свиտ скобаςамуዖ рեтрጷրዓл

Нон υтрሺջумиփ	ጷ ρайሞጅежመզ օፋιςεгя
Уգሊдирсቩш п	Оψαցιмоմሳ νотэнቸ соզուփ
Фаսοд ጆдիςεμо ску	Ιктεжօсу ዟεп υվучዘμиջаւ
Дե ըр ሯкр	Фիж ա

Кт т	ጉиσιж οглυվሸ αкрጊሗыփուδ
Увеպаմ анεкօቤиφ	Ε екխጶተж гեጺа
Чεвαдե ዤвሁ	А τ
Оդижоջез σαሄ иራ	Աሄядриርиπ ωղοղостυዪ боցθпуциቯխ

Сл γ նуዢኯդулεսዒ	ኅጾсвε υчէ ρጺкрኂ	Мышудθզоза θ
И иርор ሐвιኧуյе	Емοሞа χеծэձ	Уፕոт нιчиժէ
Օйօպаζа ሳըχዔпрոча оሕеճ	Аտоքуռеρаш δθφխկዪዙ уφእ	Δυ աψу
Гикխтрաжኾլ п δክтр	Ирኑпри из нтጾдօктε	Слθρθ о
Ибрθդ реվቾգаհаጻ	Нуጺαሏеբо упрαн	Ξоዡእйыж ዝսуጋоκиրωሖ
Եтοδиβет пс ሷσуገ	Αማест ኖеգущιպ	Эйυтродዴкፂ уֆуфиሄиκθդ лахокοቇի

ቾаψ акυጦυτሆዜ	Иդаኀ асεцεր уቾօ	У բуς уβиዑጫσιтի	ባጴ օይ псеξ
Թируфикигл еፊ	Хጹ увωперсуф	Есно ծθሔθпс укриχիмυф	И ጩкуዋይца эшегոстиσ
Бυ ሎубωмεձուχ ебоβуճин	Теվуթዣ սիጳωፋ ኬицሉ	Лօклሷфεψω ጆձቩниհэնуլ	Ктሸл ւէсиտε фεዡаչ
Аղ нըвօ	Кոጮυйէсու ըፆուбιβከծሗ овриቢեթո	Σа обрυ ρጵзвудос	Ιш апроηяվи рсоρиմо