10 zł 100-lecie Objawień Fatimskich Dane techniczne: Seria: Temat indywidualny Nominał: 10 złotych Metal: Ag 925 srebro Stempel: Lustrzany Efekt wykończenia: Moneta w kształcie elipsy Średnica monety: 36,00 x 24 mm (moneta owalna) Masa monety: 10,00 g Rok emisji: 2017 Nakład monety: 25 000 szt. Stan monety: Menniczy (L) bez przebarwień. Producent: Mennica Polska SA Emitent: NBP - Narodowy Bank Polski Projektant: Urszula Walerzak Zdjęcie w ofercie: Przykładowe Opis dodatkowy: Moneta w pudełku NBP z certyfikatem Awers: Na awersie monety znajdują się wizerunki trójki dzieci, którym ukazała się Matka Boża: św. św. Hiacynty i Franciszka Marto oraz Łucji dos Santos. U dołu monety orzeł w koronie godło ustalone dla Rzeczypospolitej Polskiej. Po bokach orła nominał 10 zł. Pod lewą łapą orła znak mennicy: m/w. Rewers: Na rewersie monety znajdują się wizerunki: korony wieńczącej figurę Matki Bożej Fatimskiej oraz lilii, będącej symbolem czystości, niewinności i dziewictwa Bok: Bok monety gładki, bez napisów. 100-lecie Objawień Fatimskich W 1917 roku w Europie od 3 lat trwa bratobójcza wojna. W Portugalii trwają prześladowania Kościoła. W Petersburgu wybucha bolszewicka rewolucja. Fatima to niewielkie miasto w środkowej Portugalii. Od 13 maja do 13 października 1917 r. trojgu dzieciom objawiała się tam Matka Boża. Było to rodzeństwo Marto: Hiacynta i Franciszek oraz Łucja dos Santos. W 1921 r. miejscowy biskup wyraził zgodę na odprawianie Mszy Św. dla pielgrzymów, a w 1930 r. Stolica Apostolska zezwoliła na kult Matki Bożej Fatimskiej. W 1967 r. papież Paweł VI potwierdził wiarygodność objawień w adhortacji Signum magnum. W roku 2000 Jan Paweł II beatyfikował Franciszka i Hiacyntę oraz ujawnił treść tzw. trzeciej tajemnicy fatimskiej. W stulecie objawień, 13 maja 2017 r, papież Franciszek kanonizował rodzeństwo. Z objawieniami związane są trzy części „tajemnicy”. Pierwsze dwie tajemnice zawierają wizję piekła, wezwanie do kultu Niepokalanego Serca Maryi i wyobrażenie drugiej wojny światowej oraz zapowiadają ogromne szkody, jakie Rosja ma wyrządzić ludzkości przez odejście od wiary i wprowadzenie komunistycznego totalitaryzmu. Trzecia część „tajemnicy”, spisana 3 stycznia 1944 r., ukazuje papieża, który idzie samotnie przez na wpół zrujnowane miasto, aby wspiąć się na szczyt góry i ponieść męczeńską śmierć u stóp krzyża. Góra i miasto – wyjaśnia Kongregacja Nauki Wiary – symbolizują miejsce, w którym toczy się historia ludzi. Historia jest mozolnym wspinaniem się człowieka ku górze. Jest jednocześnie miejscem tworzenia i zniszczenia, miejscem wspólnoty i postępu, ale także miejscem skrajnych niebezpieczeństw i zagrożeń. Człowiek nie jest jednak biernym przedmiotem historii. Przyszłość nie jest zdeterminowana, ale powierzona jest ludzkiej wolności. Krzyż na górze jest punktem orientacyjnym i celem historii. W krzyżu zniszczenie zostało przemienione w zbawienie. Jest to więc wizja krzepiąca. W objawieniach Matka Boża wyraża życzenie by wierni przystępowali do Komunii Św. w pierwsze soboty miesiąca w celu zadośćuczynienia za dotychczas popełnione grzechy. Jan Paweł II był przekonany, że objawienia fatimskie są jednym z największych znaków danych człowiekowi w XX wieku. W koronie Matki Bożej Fatimskiej umieszczono kulę, która ugodziła go podczas zamachu 13 maja 1981 r., sam papież łączył zresztą swoje cudowne ocalenie z interwencją Matki Bożej Fatimskiej. Ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie Źródło: Folder emisyjny NBP

W 1917 r. w Europie od trzech lat trwa bratobójcza wojna. W Portugalii trwają prześladowania Kościoła. W Petersburgu wybucha bolszewicka rewolucja. Fatima to niewielkie miasto w środkowej Portugalii. Od 13 maja do 13 października 1917 r. trojgu dzieciom objawiała się tam Matka Boża. Było to rodzeństwo Marto: Hiacynta i Franciszek oraz Łucja dos Santos. W 1921 r. miejscowy biskup wyraził zgodę na odprawianie Mszy Św. dla pielgrzymów, a w 1930 r. Stolica Apostolska zezwoliła na kult Matki Bożej Fatimskiej. W 1967 r. papież Paweł VI potwierdził wiarygodność objawień w adhortacji Signum magnum. W roku 2000 Jan Paweł II beatyfikował Franciszka i Hiacyntę oraz ujawnił treść tzw. trzeciej tajemnicy fatimskiej. W stulecie objawień, 13 maja 2017 r, papież Franciszek kanonizował rodzeństwo. Z objawieniami związane są trzy części „tajemnicy”. Pierwsze dwie tajemnice zawierają wizję piekła, wezwanie do kultu Niepokalanego Serca Maryi i wyobrażenie drugiej wojny światowej oraz zapowiadają ogromne szkody, jakie Rosja ma wyrządzić ludzkości przez odejście od wiary i wprowadzenie komunistycznego totalitaryzmu. Trzecia część „tajemnicy”, spisana 3 stycznia 1944 r., ukazuje papieża, który idzie samotnie przez na wpół zrujnowane miasto, aby wspiąć się na szczyt góry i ponieść męczeńską śmierć u stóp krzyża. Góra i miasto – wyjaśnia Kongregacja Nauki Wiary – symbolizują miejsce, w którym toczy się historia ludzi. Historia jest mozolnym wspinaniem się człowieka ku górze. Jest jednocześnie miejscem tworzenia i zniszczenia, miejscem wspólnoty i postępu, ale także miejscem skrajnych niebezpieczeństw i zagrożeń. Człowiek nie jest jednak biernym przedmiotem historii. Przyszłość nie jest zdeterminowana, ale powierzona jest ludzkiej wolności. Krzyż na górze jest punktem orientacyjnym i celem historii. W krzyżu zniszczenie zostało przemienione w zbawienie. Jest to więc wizja krzepiąca. W objawieniach Matka Boża wyraża życzenie by wierni przystępowali do Komunii Św. w pierwsze soboty miesiąca w celu zadośćuczynienia za dotychczas popełnione grzechy. Jan Paweł II był przekonany, że objawienia fatimskie są jednym z największych znaków danych człowiekowi w XX wieku. W koronie Matki Bożej Fatimskiej umieszczono kulę, która ugodziła go podczas zamachu 13 maja 1981 r., sam papież łączył zresztą swoje cudowne ocalenie z interwencją Matki Bożej Fatimskiej. Ks. prof. dr hab. Piotr Mazurkiewicz Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie